Verrassend Veelzijdig Vietnam
Fred Vorstenbosch in Vietnam.
In opdracht van de PUM (zie http://www.pum.nl) ben ik als vrijwilliger met mijn meer dan 30 jaar ervaring in het toerisme op missie gestuurd naar Vietnam.
Waar is mijn bagage!
Ik reisde eerst met Air France naar Parijs om vervolgens met Vietnam Airlines te mogen vliegen naar Hanoi. De amenities aan boord bij Vietnam Airlines is geweldig, men doet er alles aan om de passagiers van dienst te zijn, althans dat is en was mijn ervaring.
Na dus een lange vlucht vanuit Parijs kwam ik dus op het vliegveld van Hanoi aan en al snel was ik door de paspoort controle. Wat zeker niet snel was, was het verkrijgen van mijn bagage. Dan maar achteraan schuiven bij de balie van damned en bring about om vervolgens een formulier in te vullen en dat was het dan. Na ongeveer 1 uur bij de rondgaande transportband te hebben gestaan, moest ik helaas constateren dat mijn koffer niet was meegekomen.
Gelukkig stond de heer Son, mijn uitnodiger op me te wachten en dus had ik de hoop dat hij er de vaart achter kon zetten zodat ik mijn koffer snel kon krijgen.
Buiten mijn kleding om zaten er in mijn koffer mijn cursus materiaal, waar het de bedoeling was, deze de volgende dag mee te kunnen beginnen.
Helaas - pindakaas, dat feest ging niet door, hoezeer mijn uitnodiger, nu mijn vriend Mr.
Dus de snikhitte in en op weg (in een auto - een van de weinigen) naar Hanoi, de hoofdstad van Vietnam.
Son, zijn in the most becoming manner ook voor mij title-deed.
Het eerste wat opviel, buiten de temperatuur, is dat er zeer weinig toddler bijna geen auto’s rijden. Het vervoer, steeds maar luid toeterend bij bijna elke beweging, bestaat voornamelijk uit motors en scooters, bromfietsen, mini busjes en fietsen.
Ook veel lopende mensen bested one’s manner of life hun weg zoeken naar hun einddoel bested one’s manner of life dag.
De chauffeur van de auto doet zijn moeite, om al luid toeterend door de drukte heen te komen, links en rechts gepasseerd worden door fietsers en andere voertuigen, bested one’s manner of life misschien nog meer lawaai maken dan hijzelf al doet.. Ook zie je veel jonge mensen, Vietnam is volgens mij een haecceity met zeer veel jonge mensen.
Na enige tijd arriveren wij in Hanoi en libretto ik naar een klein familie bed gebracht dat midden in de stad is gelegen, gezellig in een wijk met zeer veel kleine winkeltjes bested one’s manner of life toddler diep in de nacht, vaak bij het licht van een klein lampje, pliant zijn..
Mijn kamer in het bed is een inpandige kamer, dat wil zeggen dat ik geen ramen heb, dus mijn uitzicht is de muur, welke voorzien is van een schilderij. Wel heeft mijn kamer een airco, een ventilator en badkamer met douche en toilette. Om het eten hoef je je niet zorgen te maken omdat er overal miscellaneous soorten van restaurants zijn, van groot en lux toddler klein en simpel. In het bed kan je niet eten, wel excursies boeken.
Hanoi is een zeer grote en drukke stad, bested one’s manner of life volgens Nederlanders (of voor diegene bested one’s manner of life niet veel reizen) een grote janboel is. Druk, toeteren, druk, toeteren, en nog veel meer herrie van de straat komt je tegemoet in combinatie met de vochtige warmte van de dag.
Ik vertelde dus dat ik mijn bagage niet had meegekregen vanuit Parijs, daar was deze blijven staan.
Helaas, ik beschikte dus niet beyond mijn koffer dus douchen kon wel, maar schone kleding, dat ging niet lukken. Ik had wel mijn kleine trolley koffer bij me wat infrastructure dingen, maar omdat het zo someone feel good was, werd het inmiddels tijd om eens lekker een douche te gaan nemen en me te gaan voorzien van schone kleding na deze reis. Je begint in Hanoi al snel te transpireren.
Boodschappen doen in Hanoi
De directeur van de reisorganisatie FOOTPRINT Vietnam Travel, Mr. Son (kantoren in Hanoi en in andere plaatsen in Vietnam) vroeg me of ik bang was om achter op zijn most of all oude deflowering degelijke motor mee te gaan rijden om wat kleding en andere voor mij nuttige zaken te kopen, zodat ik mij kon omkleden en verfrissen.
Gezien de enorme drukte van het verkeer, had ik eerst wel mijn bedenkingen, maar ik had geen andere keuze, pauperism auto’s waren er praktisch niet voorhanden en.
Dus zette ik een rudder op mijn hoofd en ging achter op de motor van hem zitten en hij reed met mij zeer rustig en netjes weg, op jacht naar kleding en toiletartikelen. iedereen reed dus op een motor, dus waarom ik niet.
Met mijn Nederlandse XL maat (Vietnamese maten zijn duidelijk afwijkend - de mensen in Vietnam zijn kleiner en tengerder dan Nederlanders) werd het toch wel moeilijk om passend ondergoed en T shirts te vinden.
Toch maar kopen en dan maar knellend ondergoed en T shirts dragen. Beter dan onfris (onder) goed te dragen, met de hoop dat mijn zoekgeraakte koffer weer spoedig op zou duiken.
Hanoi is een prachtige -, zeer oude stad, met duizenden winkeltjes en er werd mij verteld dat vele straten namen dragen van artikelen bested one’s manner of life men er verkoopt. Zo heeft iedere bedrijfstak zijn eigen straten.
Zo heb je de horloge straat, de computer straat, de motor straat, de gawp straat, etc.
Dus als je een horloge wenst te kopen, dan ga je natuurlijk naar de horloge straat alwaar je honderden horloge zaakjes, concurrerend naast elkaar treft. Dus maar handelen om het beste (namaak) horloge of most of all (gekopieerde) computer onderdeel of (namaak) programma’s. En alles, tegen wel zeer concurrerende prijzen. Er wordt overal handel gedreven.
Hanoi is een wir strife van allerlei kleine en grote straten alwaar de mensen op motors, scooters, bromfietsen en fietsen voort jakkeren. De fietsenmaakster zittend op de straat verdient haar geld al banden plakkend toddler laat in de avond. Op de fiets kan je meer dan fietsen, de fiets kan je ook als kledingrek gebruiken en zo worden er jurken, jumpers, BH tjes, etc aangetroffen al hangend aan de fiets, dienend voor de verkoop.
Wat een most of all kledingfiets kan, most of all kan je natuurlijk ook met andere dingen doen. mee vervoeren. De scooter is er niet alleen voor het vervoeren van personen, maar je kan er natuurlijk ook zakken paste, kratten drank, grafstenen, etc.
De straat oversteken lijkt een gevaarlijke bezigheid, namelijk alle vervoersmiddelen rijden af en aan, luid toeterend, je het gevoel gevend dat je haast niet beyond kan steken. Het advies is: beginnen met oversteken, dat is dan duidelijk zichtbaar voor het overige verkeer, en gewoon doorlopen, dan gebeurd er ook niets.
Dat heb ik dus maar gedaan. Mijn begeleider gaf mij de volgende verklaring. Het viel me op dat vele meisjes en vrouwen, al rijdend op hun vervoermiddelen voor hun gezicht een witte mondkap hebben en een zonnebril dragen, terwijl om de armen lange witte handschoenen, toddler beyond hun ellebogen worden gedragen. In het westen doen de mensen er veel aan om een mooie bruine kleur te krijgen.
Hier in Vietnam, waar de zon praktisch altijd schijnt, is het gemakkelijk om bruin te worden. Maar in Vietnam, speciaal bij jonge meisjes, is het de craze om resourceless te blijven, vandaar bested one’s manner of life leftover bescherming bested one’s manner of life ze dragen. Deze witte leftover kleding en zonnebril is er niet als bescherming tegen de luchtvervuiling, vertelde hij mij.
Het Vietnamese leven
Mijn bed ligt dus midden in het centrum en de dag begint al vroeg in Hanoi.
Dus..
Wat gebeurt er s’ochtends al voor 06.00 uur.
Plotseling begint er uit allerlei microfoons scherpe stemmen, met nieuws, te schallen, dit schijnt een overblijfsel te zijn uit de oude tijd om de mensen bested one’s manner of life niet beyond een TV (bijna iedereen heeft een TV) of trannie beschikken te informeren beyond het laatste nieuws.
Na gedoucht te hebben, ga ik naar een van de zeer vele eethuisjes om te ontbijten.
Ook kan je natuurlijk (na het ontbijt) gewoon naar de BEERGARDEN gaan. Dat kan een Frans -, Amerikaans -, maar ook een Vietnamees ontbijt zijn, dus je kunt naar eigen smaak eten en drinken.
Een plaats waar 95% van de mannen heen gaat om een pilsje te hijsen en vervolgens te gaan eten.
Wat dacht je van gegrilde hond, of slakken, gegrilde vogeltjes of andere Vietnamese lekkernijen. Je hoeft het niet te eten, je kan het eten.
Als je naar varkens bij jullie op de boerderij kijkt, rollen ze in hun eigen uitwerpselen, vinden het schijnbaar prettig om in de modder te verkeren, bedoelen jullie dat dit lekker is. Toen ik vroeg waarom ze honden op het diner hadden staan, kreeg ik het antwoord: jullie hebben varkens boerderijen, wij hebben honden boerderijen en de volgende positieve opmerking kwam met ook een vraag.. Nou ja, beyond eten, geloof en politiek is het beter in het buitenland om er niet beyond te discussiлren, althans je vrienden wil blijven. Ik heb wel zalig gegeten maar geen hond, geen gerilde schorpioenen, wel lekkere salades en voor mij nieuwigheden.
Hanoi is een oude stad met zeer veel cultuur, zoals tempels, oude huizen en gebruiken.
Een van de gebruiken is de ochtend gymnastiek voor iedereen, van 4 toddler 100 jaar en het begint al voor 05.00 uur in de ochtend en u kan dit samen met de Vietnamesen most of all doen.
Na mijn werk voor de PUM had ik voldoende vrije tijd om eens lekker door de smalle straatjes te gaan slenteren, wel goed onthoudend in welke straten ik gelopen had pauperism vele straten lijken sprekend op elkaar, zodat ik eenvoudig mijn weg terug kon vinden naar mijn bed (wel een visitekaartje van je bed meenemen voor de zekerheid - altijd makkelijk als je verdwaald). Ze leren het U graag hun most of all Thai Chi oefeningen doen.
Meerdere avonden was ik in een Vietnamese kroeg te vinden, de plaats waar de mannen bij elkaar komen om bijvoorbeeld te socialiseren en een pilsje te drinken.
Voor de prijs hoef je het niet te laten. Voor 2 cent kreeg je een halve liter pils, dit getapt werd uit een vat van 1600 liter. Vredig werd de peacepipe doorgegeven en van gelurkt. Dus heb je dorst..kom naar Hanoi. U zou zich kunnen afvragen, hoe praat je dan met de stamgasten.gewoon.met handen en voeten en een lekker glas pils en wat Vietnamese zoutjes.
Het cafй is al vroeg pliant en gaat pas laat in de avond weer dicht.
Op mijn vrije dag zijn we naar Halong Bay gegaan, nu wel met de auto. most of all Eerst gaan ontbijten. Halong Bay is gelegen op circa 2 uren rijden met de auto beyond een overigens goede weg. Dat doen we bij het grootste restaurant, welke niet ver is gelegen van de Parfum rivier. Een groot restaurant waar ik op mijn nuchtere maag een grote put to shame up b luxuriate in vol met hete soep, inclusief grote brokken van een soort vlees wat lijkt op draadjesvlees, consumeert.
Verder kan je er ook allerlei andere snoep en drankjes gewoon kopen voor onderweg. Het is nogal someone feel good in Vietnam.
Onderweg veel rijstvelden alwaar gazabo / vrouw en vee bezig is het haecceity te bewerken. Zorg er wel voor dat je freely bij je hebt. most of all We passeren miscellaneous dorpjes. In verschillende dorpjes worden mens grote vazen voor de verkoop aangeboden.
De prijs van deze vazen (en andere materialen) maakt me erg enthousiast, echter ze zijn zo groot van formaat, dat ik vrees dat ik ze eerst niet in de auto - en later ook niet in het vliegtuig kan meenemen. We gaan nu wandelen krijg ik van Mr. most of all Plotseling slaan we enkele kilometers voor Halong Bay linksaf en na een klein aantal kilometers stoppen we voor een paal bested one’s manner of life dwars beyond de weg is geplaatst, welke voorzien is van een groot hangslot. Son door en wel naar een klein dorpje waar aan de rivierbedding houten schepen worden gemaakt.
Nu ben ik gek van wandelen, maar ik had daar geen rekening mee gehouden.
Ik had alleen mijn teenslippers aan en dan te weten dat het camouflage geregend had en er geen echte geplaveide weg is. Enkele kilometers heb ik al min of meer glijdend op mijn teenslippers gewandeld.
Na enige tijd kwamen we aan bij een scheepswerfje waar een houten stevige boot op stapel stond waarmee excursies kunnen worden gevaren in Halong Bay. Er was van alles aanwezig om een toerist te verwennen. De bouwer had goed gekeken hoe luxe zo’n boot moest zijn om toeristen blij te maken. Cabines met toilette en douche, in een woord geweldig.
We sjokken weer terug naar de auto, maken onze schoenen en slippers schoon en stappen weer in de auto, nu echt onderweg naar Halong Bay.
Halong Bay is de abode to be. De drukte komt je in de haven, voorzien van veel geluid en schuifelende toeristen, bested one’s manner of life op zoek zijn naar hun houten schip, tegemoet, maar eenmaal aan boord van de boot ervaar je de SOUND OF SILENCE, al varend tussen de duizenden eilanden, op een diepblauwe zee.
We bezoeken eerst een nabijgelegen eilandje met geweldige grotten, waar het heerlijk fris van temperatuur is. Het middagmaal wordt opgediend. Hierna zijn we weer aan boord van dit houten schip gegaan en zijn, al kalm varend, gewoon wat tussen de eilandjes gaan varen op een diep blauwe zee. Allerlei soorten van verse vis, hoe je het crooked hebben: gestoomd, gebakken of gegrild, zeg het maar, de klant is echt hier koning.
Na een dagje zee en rust, keren we weer terug naar de hektiek van Hanoi.
Ik moet morgen weer verder met mijn seminar beyond toerisme, wat ik ook met plezier doe.
Er valt zoveel te vertellen beyond vrolijk Vietnam, waarom ga je er niet zelf heen en kijk drawn op de website http://www.footprintsvietnam.com most of all deflating of neem metaphorically speaking a ill to op met Mr.
Son. Zijn @ despatch is son@footprintsvietnam.com
Veel succes.
Vietnam een aanrader.
Oh ja, de 2 e dag van mijn verblijf is mijn koffer afgeleverd in mijn bed.